Çoxumuz yeddi gündən beşini ofisdə keçiririk, daha çox iş yoldaşlarımızla nəinki ailəmizlə, amma doğrudan da biz işimizi görməkdən həzz alırıqmı?
Biz onlara inkişaf imkanı üçün bir karyera kimi yoxsa sadəcə olaraq hesabları ödəmək üçün bir yol kimi baxırıq? Ən son TGI araşdırmasının köməkliyi ilə biz öyrənirik və fikirlərin dünyada necə dəyişdiyinə baxırıq.
Öyrənilən ölkələr arasında yuxarı faizlər, şəhər ərazisində yaşayan çinlilər və hindistanlıların üçdə ikisi kimi öz işinə sadəcə iş kimi yox, karyera kimi baxan Uqanda əhalisinin 70%-nə aiddir.Tam başqa vəziyyət Avropanın ölkələrində yaşanır; almaniyalıların yalnız 37%-i və rusiyalıların dörddə bir hissəsindən də azı elə fikirləşir. Şərqi Afrikanın istehlakçıları, britaniyalıların üçdə birindən və macarların dörddə birindən də az ilə müqayisə edilən 80% uqandalı və kenyalılar xüsusən ambisiyalıdırlar. Latın amerikalılar arasında eyni vəziyyət yaşanır – on peruludan doqquzu və meksikalıların 84% bir gün öz şəxsi bizneslərini qurmağa arzu edirlər. Uqandalıların 67% və rusiyalıların 57% ınanır ki, pul uğurun ən yaxşı göstəricisidir, bununla almaniyalıların 30% və macarların 37% bununla razıdır. Britaniyalıların 30% hərdən işlərini özləriylə evə gətirir, uqandalıların yarısı boş vaxtları zamanı öz işlərindən narahatdırlar və peruluların üçdə ikisi irəli getmək üçün ailələri ilə keçirdiyi vaxtı qurban verərlər. Baxmayaraq ki, britaniyalıların 67% hiss edir ki, vaxtın keçirilməsi onlar üçün daha vacibdir nəinki qazandıqları pul, bu sentimentallıq bütün dünyada yayılmayıb - macarlar və almaniyalılar isə əks fikrinə meyllidirlər.
